آزادی بیان و خطوط قرمز

، ۲۲ تیر ۱۳۹۱

Stop $30 Billion to Israelمن از آن دست افرادی هستم که معتقدم تعریف «آزادی» بدون تعیین «قانون»، همان قدر بی معنی است که محاسبه‌ی مساحت یک شکل هندسی بدون ترسیم اضلاع آن. بنا بر این وقتی از «نقض آزادی بیان» صحبت به میان می‌آید، باید مشخص شود که منظور از آن، وجود «قانون نامناسب» است یا «عدم رعایت قانون مناسب».

آمریکا ـ بر خلاف بسیاری کشورهای اروپایی ـ دست کم از نظر قانون، کمتر آزادی بیان را محدود کرده است. اما این قانون آیا به درستی رعایت می شود؟

نمونه‌ی جالبی اخیرا اتفاق افتاد؛ یک کمپین (stop30billion.org) بیلبوردهای تبلیغاتی‌ای اجاره کرد و روی آنها نوشت:

Tell Congress: Spend Our Money At Home, Not on the Israeli Military

به کنگره بگویید: پول ما را در خانه [خودمان] خرج کند، نه در ارتش اسرائیل.

همان طور که مشخص است، این عبارت هیچ گونه انتقاد یا اعتراضی به سیاست‌ها یا عملکرد اسرائیل ندارد. هزینه‌ی این بیلبوردها نیز توسط اعضای کمپین پرداخت می‌شد.

اما فقط چند روز طول کشید تا شرکت اجاره دهنده‌ی بیلبوردها، تحت فشار سناتور هوارد برمن (http://www.house.gov/berman)، این نوشته‌ها را پایین بکشد(1).

پسنوشت: مطمئنا کسی در ایران نمی‌تواند بیلبوردی نصب کند که «کمک به حزب الـ… لبنان را متوقف کنید»! منکر این مساله نیستم و به هیچ عنوان معتقد نیستم آزادی (و از جمله آزادی بیان) در ایران وجود دارد ـ آن هم به طور مطلق! اما آمریکا هم آن مدینه‌ی فاضله‌ای که بعضی توصیف می‌کنند نیست، گیرم در آزادی بیان، اندکی بهتر از کشورهای دیگر.

 

منابع

  1. http://salsa.democracyinaction.org/o/641/p/dia/action/public/?action_KEY=11047

 

نظرات در گوگل پلاس »

کلیدواژه‌ها: ، ،


Leave a Reply