دردناک اما قابل فهم: سبزها، علی خلیلی را نادیده می‌گیرند

، ۱۲ فروردین ۱۳۹۳

(1)Ali_Khalili
من در شبکه‌ی اجتماعی گوگل پلاس، حلقه‌ای دارم به نام «سبز». در این حلقه افرادی که به گمانم جزء یا حامی جنبش (فتنه) سبز بوده اند (دست کم در مقطعی) و نوشته‌ها و نظرهایشان نیز دارای حد اقل‌های منطق و ادب است، قرار داده ام.

(2)
نوروز امسال با خبر‌های ناخوشایندی همراه شد که یکی از آنها شهادت طلبه‌ی جوانی به نام علی خلیلی بود. وی دو سال قبل مورد هجمه‌ی اراذل و اوباش قرار گرفت و پس از تحمل درد جراحات وارد شده، نوروز امسال فوت کرد.

(3)
علی خلیلی مقام دولتی یا مسوول حکومتی نبود، فردی عادی بود از قشر میانه‌ی جامعه، یعنی همان قشری که اکثر «مردم» در آن قرار می‌گیرند و صاحبنظران در توجیه عقاید و نگاه‌های اجتماعی، اقتصادی، یا سیاسی، خود را مدافع این قشر معرفی می‌کنند.

(4)
علی خلیلی انسانی‌ترین عکس العمل یک شهروند را در یک موقعیت حاد از خود نشان داده بود. در حین مسافرت شهری، درخواست کمک یک شهروند را شنیده بود؛ بر حسب وظیفه‌ی شهروندی و حس انسانیش، به صدا پاسخ داده بود و مزاحمت خیابانی را از سر یک شهروند کم کرده بود. این پسندیده‌ترین و انسانی‌ترین کاری است که در هر کشوری می‌تواند از یک شهروند مسوولیت پذیر صادر شود و لزوما معلول اعتقاد به مذهب یا فریضه‌ای به نام «امر به معروف و نهی از منکر» نیست.

(اگر روایت فوق از این حادثه را قبول ندارید ـ که حتما سند معتبری هم برای رد آن در دست دارید!ـ و نظر شما این است که علی خلیلی در روابط میان دو شهروند دخالت کرده بود، باز هم واضح است که چنین کرده‌ای، نباید با مرگ پاسخ داده می‌شد).

(5)
و اما مساله‌ی دردناک این است که از روز انتشار خبر شهادت علی خلیلی، مرتبا به حلقه‌ی «سبز» خود سر زدم، اما متاسفانه هیچ مطلبی، از هیچ نوع و با هیچ نگرشی در این مورد ندیده ام.
صد البته که صفحات شخصی افراد در شبکه‌های اجتماعی (مثل همین گوگل پلاس)، واقعا «شخصی» است و هیچ کس را نباید به خاطر بازنشر یا عدم بازنشر مطلبی باز خواست کرد؛ این اعتقاد من است. اما در کنار این اعتقاد، این مساله را هم پذیرفته ام که نقد افراد از روی نوشته‌ها، نظرات، و علایقشان کار اشتباهی نیست و از حقوق دنبال کنندگان (فالورهای) آنهاست.

(6)
شبکه‌های اجتماعی، محیط‌های مجازی هستند و به واسطه‌ی همین ماهیت مجازی، افراد آگاهانه یا ناخودآگاه این محیط‌ها را بیشتر به شکل رویاهایشان رنگ می‌زنند، نه واقعیت‌های حاضر در دنیای حقیقی. به همین خاطر، فیلتر کردن خبرهایی که در مجازها و رویاهای افراد در دسته‌ی ناخوشایند یا نامطلوب طبقه بندی می‌شوند، بدیهی‌ترین فانکسیون در این محیط است.

بر این اساس باید گفت که علی خلیلی و علی خلیلی‌ها جایی در رویاهای افراد حلقه‌ی سبز من ندارند. مدینه‌ی فاضله‌ی همپلاسی‌های سبز من، شهری است که در آن همه چیز به رنگ خودشان است: سبز است. در آرمانشهر سبز، آخوندی نباید وجود داشته باشد مگر کتبا و شفاها به سبز بودن دنیا شهادت داده باشد؛ آدم‌ها همگی سکولار هستند، مخالف ولایت فقیه هستند، و همگی خاطرات و داستان‌های تلخی از منش توتالیتر حکومت اسلامی تعریف می‌کنند و جای شلاق‌های ظالمانه‌ی حکومت را بر گرده خود دارند.

علی خلیلی مشخصا در چنین کالت نمی گنجد و لذا از فیلترهای ذهنی این افراد عبور نمی‌کند تا به دنیای مجازی وارد شود و رویاهای آنها را چرکین کند.

(7)
این گونه رفتار «سبز» از آن جهت دردناک است که فاعلانش، ادعاهایی دیگر بر زبان می‌رانند. آنها اداعا می‌کنند جامعه‌ای می‌خواهند که همه‌ی افراد، مسلمان و غیر مسلمان، مذهبی و غیر مذهبی، اصلاحطلب و اصولگرا، از حقوق مساوی شهروندی برخوردار باشند. اما من این حرف را باور نکرده و نمی‌کنم. رویای آنها از جامعه آرمانی، جامعه‌ای است که مخالفانش در آن حضور نداشته باشند یا اگر حضور دارند، هیچ صدایی نداشته باشند.

حقیقت تلخی است ولی باید پذیرفت که علی خلیلی‌ها در جامعه‌ی مطلوب سبزها، حتا به اندازه‌ی سنگ قبری در گورستان، جایی نخواهند داشت.

____________________________________________
مطالب مرتبط:
1- مرگ غیرت در رگ های خشکیده شهر
2- اصلاح طلبان پاسخ دهند! از محمدصالح مفتاح
3- اسم این کارم را دفاع از ناموس می‌گذارم

کلیدواژه‌ها:


4 Comments for this entry

  • محمد

    با سلام
    لینک ویژه نامه ” همه مسولیم ” ویژه شهید علی خلیلی و امر به معروف و نهی از منکر، در سایت مبارز کلیپ.
    لطفا مطالعه و تا حد امکان در معرفی و توزیع آن اقدام فرمایید.
    یا علی. التماس دعا.

    http://www.mobarezclip.com/?p=4918&cpage=1#comment-6824

  • ssl

    سلام. می‌تونم بپرسم چرا شما و همهٔ اعضای خانواده آمریکا یا کانادا زندگی‌ می‌کنید؟ شما که به نظر نمیاد هیچ مشکلی‌ در ایران داشته باشید. نه از نظر مذهبی‌، نه سیاسی، نه مالی،… واقعا عجیبه

    • توحید عزیزی

      سلام علیکم. نخیر نمی تونید بپرسید.

      • ssl

        بسیار خوب. مشکلی‌ نیست اگه دوست ندارید به سوال من جواب بدید.

        من خوشحالم برای شما و همسرتون که می‌تونید در آمریکا به عنوان اقلیت مذهبی‌ به دین اسلام عمل کنید. حجاب بذارید، به غذا حلا‌ل دسترسی داشته باشید. خواهش می‌کنم ولی‌ راضی‌ نباشید که همهٔ مردم بدون استثنا در ایران مجبور باشند که حجاب بذارند، گوشت خوک جایی فروخته نشه، ماه رمضان همه مجبور باشند گرسنه بمونند، ماهِ محرم هیچ کس جرات نکنه جشن بگیر. خواهش می‌کنم فقط یک بار یک پست بذارید و بگید که خوشحالید از اینکه در آمریکا آزادی عمل کردن به عقایدتون رو دارید. بگید که ما دوست داریم فیس‌بوک داشته باشیم و خوشحالیم که داریم. بگید که راضی‌ نیستید خودتون با خیالِ راحت هپی رو نگاه کنید ولی‌ مردم در ایران به خاطره ماهواره مامور بریزه تو خونشون. راضی‌ نباشید که مردم در ایران به خاطره فیس‌بوک مجبور باشن از هزار تا فیلتر بگذرند. اگه خودتون دوست دارید که فقط یک فرزند داشته باشید چون آگاهید، بگید که راضی‌ نیستید آگاهی‌ و حق انتخاب از مردم روستاهای دوردست در ایران گرفته بشه. اگر راضی‌ هستید که دخترتون تا ۹ سالگی حجاب نزاره و مدرسه مختلط بره، راضی‌ نباشید دختر بچه‌های کوچک تو ایران از ۶ سالگی مجبور باشند مقنعه سر کنند و در کلاسهای جداگانه بنشینند. اگه خودتون از بهترین غذاها استفاد می‌کنید، راضی‌ نباشید در ایران به قیمتِ تحریم‌ها ۱ خانواد کارمند حقوقش فقط ده درصد زیاد شه در شرایطی که قیمتِ گوشت سه الی‌ چهار برابر شده.

        کلا امیدوارم منظورم رو رسونده باشم. من با شما و هیچ کس دیگه دعوا ندارم. واقعا ندارم. خوشحالم که شما امکان عمل به عقایدتون دارید و تحت فشار اقتصادی هم نیستید. هیچ جهت گیری سیاسی هم ندارم. فقط سعی‌ می‌کنم چیزی رو که واسه خودم دوست دارم واسه بقیه هم دوست داشته باشم.

Leave a Reply